Twórcą metody jest Ayres, psycholog oraz terapeuta zajęciowy. Teoria integracji sensorycznej polega na tym, że mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów, wtedy rozpoznaje, przetwarza, interpretuje i integruje by w końcu dać prawidłową odpowiedź. Jeśli dziecko ma zaburzony któryś ze zmysłów (dotyk, słuch, wzrok, smak, węch, układ przedsionkowy lub proprioceptywny), to jego układ nerwowy nie radzi sobie z przyjmowaniem oraz porządkowaniem nowych informacji. Przykładowe zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci: złe tolerowanie przytulania, nie lubią swetrów, szalików, ciągłe przewracają się, nie lubią się huśtać, problemy z koncentracją uwagi, nowe smaki wywołują wymioty.
